Jules Verne schreef in het begin van de vorige eeuw al dat water de kolen van de toekomst zou zijn. Nu, zo’n 130 jaar later, lijkt zijn toekomstvisie steeds meer werkelijkheid te worden. Hoewel waterstof strikt gesproken niet een energiebron is maar eerder een drager, een opslag voor energie. Maar het komt zelden in zijn pure vorm voor. Het moet worden geproduceerd.

Waterstof kan worden gewonnen uit fossiele brandstoffen zoals bijvoorbeeld aardgas. Nadeel daarvan is dat er dan bij de productie nog steeds CO2 vrijkomt. Met andere woorden, de energie die je ermee opwekt draagt nog steeds bij aan de opwarming van de atmosfeer.

Een andere manier om waterstof te produceren is door middel van electrolyse van water. Electrolyse is het proces waarbij elektriciteit wordt gebruikt om water te scheiden in waterstof en zuurstof. Water is als bron voor waterstof uniek omdat je begint en eindigt met hetzelfde product. Als de elektriciteit die gebruikt wordt voor elektrolyse op een duurzame manier is verkregen is er geen enkele uitstoot van CO2. Elektriciteit uit zonlicht, windenergie, waterkracht zijn daarom ideaal voor het leveren van ‘schone’ energie.

Waterstof kan meer energie efficiënt opslaan dan de huidige batterijen en accu’s. Het is twee keer zo efficiënt bij verbranding in een brandstofcel dan benzine is in een verbrandingsmotor. De enige uitstoot na vebranding is water. Bovendien is waterstof het meest voorkomende element in ons universum. Theoretisch is het dus de ideale bron van energie. En een onuitputtelijke.

Daarbij is het een energiebron die voor heel veel toepassingen gebruikt kan worden. Van kleine electronische apparatuur zoals mobiele telefoons en laptops tot grote stationaire back-up energiestations. Volgens velen zal het gebruik van waterstof als opslagbron in combinatie met allerlei alternatieve vormen van energie uiteindelijk leiden tot een waterstofeconomie. Daarmee kan het de oplossing zijn voor het beperken van broeikas gassen en onze energie afhankelijkheid.

—

Bron: http://sync.nl