Eindelijk kom ik er nog eens toe een kort berichtje op de blog te posten! Mijn dagen zitten boemvol van ’s morgens tot ’s avonds met onze kleine lieve Jona. Wat heerlijk om hem iedere dag nieuwe dingen te zien ontdekken in zijn omgeving of bij zichzelf. Hij lacht al heel vaak en begint af en toe te kraaien. Zijn pretoogjes doen een moederhart smelten! Ook begint hij meer en meer zijn knuffeltjes en dou-dou vast te nemen; zelfs als je hem uit zijn parkje haalt heeft hij soms nog een knuffel vast.
12 augustus heeft hij zijn eerste prikjes (vaccin tegen Rotavirus) gehad bij Kind&Gezin, 1 in elk billetje en nog wat druppeltjes in zijn mondje. Na enkele uurtjes thuis werd Jona bleekjes en voelde hij klam aan. Ook was zijn weentje helemaal anders, echt heel zielig om te horen. Enkele uren na een Perdolan-tapje werd hij rustiger en legde ik hem in zijn bedje. Hij sliep weer helemaal door, tegen al mijn verwachtingen in. Gelukkig! Hij sliep al eens 2 weken volledig door, wat een ommekeer! Van geen minuut slapen ’s nachts naar volledig doorslapen!! De voorbije week waren de nachten wel weer onderbroken, maar de voorbije 2 nachten heeft hij zijn luxeritme teruggevonden.. joepie!
Ons jongetje werd ook weer op de weegschaal en naast de meetlat gelegd. Het resultaat was 4,870 kg en 58 cm. Al niet meer zo’n heel klein manneke, hé.
We zetten af en toe wat nieuwe foto’s in de fotogalerij. Dus jullie kunnen regelmatig eens een kijkje nemen als jullie willen.
Hieronder een klein voorsmaakje van onze stoere bink met zijn trotse mama en papa :)
Bekijk een nieuw fotoalbum: een selectie uit de vele foto’s. Het thema is: Jona thuis
Ik heb veel filmpjes van Jona die aan het spelen is op zijn speelmat, in zijn parkje, in de zetel … maar deze is toch speciaal. Het is namelijk de eerste keer dat hij zichzelf omdraait, zonder hulp van ons. En… bij toeval staat het nog op film ook. (rond 5:45 min.)
Eindelijk wat tijd gevonden voor de blog. We hebben een selectie gemaakt van de mooiste foto’s tijdens Jona zijn verblijf in de kraamkliniek. Deze kan je allemaal terugvinden in de fotogalerij.
Veel plezier met het bekijken van de vele nieuwe foto’s. Reacties zijn welkom.
‘t Is een hele tijd geleden dat ik nog eens iets op de babyblog heb geschreven. Tijd om dat weer even goed te maken!
Ruim een maand geleden is ons leven drastisch veranderd. Na een lange en zware arbeid kregen we een prachtig geschenk in de plaats: ons zoontje Jona! Wat zijn we trots op hem.
Als ik de foto’s bekijk van zijn eerste daagjes op deze wereld, valt het mij enorm op hoe erg hij al veranderd is: bollere beentjes, armpjes en kaakjes, een andere gezichtsuitdrukking, ..
Gisteravond hadden we – i.p.v. maandag – onze laatste consultatie bij de gynaecoloog. Net vóór het onze beurt was, werd ze opnieuw weggeroepen voor een bevalling. Zoals gezegd: babyboom! Na een uurtje wachten, waren wij uiteindelijk aan de beurt.
Ondanks mijn urenlange krampen van de voorbije twee nachten, was er nog steeds geen ontsluiting. Korreltje is wel een beetje meer ingedaald en zit gereed om geboren te worden, zei de gynaecoloog.
Vanaf volgende week dinsdag (mijn uitgerekende bevaldatum) moet ik tweemaal per week aan de monitor gaan liggen, tenminste als ik tegen dan nog niet bevallen ben. Zo kunnen ze het hartje van ons kleintje en eventuele contracties opvolgen. Naar de gynaecoloog hoef ik niet meer. Ze laat mij 1 week tot maximum 10 dagen over tijd gaan.
Diameter van het hoofdje: 9,41 cm
Geschatte gewicht van ons kleintje: 2,9 kg
A-maaaaai! Dat ik nu al mag schrijven dat we slechts 6 dagen te gaan hebben vooraleer we korrel’s uitgerekende geboortedatum bereiken. Dat klinkt toch wat onwerkelijk. Ik heb lang gezegd dat ik helemaal niet zo’n haast heb om te bevallen en dat ons kleintje gerust nog even mag blijven zitten, maar dat is de laatste paar dagen toch een beetje veranderd. Alles begint wat meer door te wegen op m’n bekken en emotioneel ben ik er ook meer en meer klaar voor..
Alles wat klaar kan zijn is klaar, alles wacht op ons kleintje. Ik dacht even dat de bevalling gisteravond / vannacht ging beginnen, want ik had enkele uren aan een stuk om de paar minuten heel felle, korte krampen in m’n onderbuik. Ik vond het fijn dat we gewoon heel rustig bleven en er verder een gezellig avondje van maakten.
Het was dus blijkbaar vals alarm, want de krampen stopten op een gegeven moment en lieten mij toe om lekker in slaap te vallen. Ik vraag het bijna dagelijks: korreltje korreltje in de buik, wanneer wil jij er eindelijk uit?
Zoals je op de foto ziet, heb ik de buggy (met maxicosi en draagmand) ook al helemaal gebruiksklaar gemaakt.
We hebben best al veel cadeautjes gekregen van op onze geboortelijst en korrel is nog niet eens geboren! Wat worden we verwend! En sorry, hoor, iedereen.. er staan nog steeds geen foto’s op onze online-geboortelijst. Lees verder »
Ziehier mijn buikje aan 38 weekjes zwangerschap. Ons korreltje is al een ferme korrel ondertussen

Gisteravond was het weer tijd voor een controle bij de gynaecoloog. Alles is nog steeds mooi gesloten. Wel is de baarmoedermond al een beetje verweekt, wat dus wil zeggen dat alles meer en meer gereed aan het worden is voor de geboorte van ons kleintje.
Diameter van het hoofdje: 9,17 cm
Geschatte gewicht van ons kleintje: 2,65 kg
Hieronder vind je een foto van mijn buikje aan 36 weken zwangerschap. Steeds meer en meer mensen spreken mij aan op mijn zwangerschap (in de winkel, op straat, …). En als ik dan zeg dat ik nog maar 3 weekjes te gaan heb, dan verschieten ze daar meestal in, omdat ik geen mega-buik heb. Best grappig. Ook al heb ik geen gigantische buik, ik voel toch vaak héél goed dat er een kleintje in zit, hoor. De laatste tijd zijn de bewegingen soms heel hard en trekt mijn buik in een vorm die ik niet voor mogelijk gehouden had. Dagelijks komt er regelmatig een voetje aan de zijkant van m’n buik porren en tegelijkertijd krult de rug/poep naar boven. Junior had gisteravond een heel kalmerend effect op korrel. Telkens hij zijn hand op mijn buik legde, bedaarde korreltje een beetje. Van zodra Junior zijn hand wegnam, was er weer volle ambiance in m’n buik. Zou korrel dat voelen dat zijn papa vraagt om mama een beetje rust te gunnen?

Morgen alweer 37 weken zwanger. De laatste dagen beginnen de zenuwen toch wat meer de kop op te steken bij mij. Bij Junior is dat ook niet anders. Nu is het echt menens! Wie weet komt korreltje volgende week al, wie weet pas over 3 of 4 weken. Wie zal het zeggen.. Junior houdt zijn GSM alvast goed in het oog als hij op zijn werk is.
Lees verder »

De nieuwsgierigen onder jullie kunnen vanaf nu surfen naar www.moleculegeboortelijsten.be. Daar kan je zien wat we allemaal op de geboortelijst gezet hebben. Uiteraard kan je deze ook gaan bekijken in de Baby Shop van Molecule.
Je kan inloggen met het paswoord 62088. Dan krijg je een overzichtje van onze bestelde spullen volgens categorie. Jammer dat er nog geen foto’s bij de artikelen staan, maar ze hebben ons beloofd dat dit er gauw aankomt.
Bestellen kan online, maar ook in de winkel. Onze artikelen liggen in kastje C. Als je twijfelt over iets, kan je het ons hier even navragen.
Lang leve de nestdrang! Maar nu is het ook tijd om alles in orde te krijgen, vind ik. Ik ben ondertussen al 34 weken zwanger, dus in principe nog een 6-tal weken tot het grote moment..
Zoals je op de foto’s kan zien, ben ik al vlijtig geweest met kleertjes wassen en strijken. Vandaag kuis ik de kast in de babykamer nog eens grondig uit om dan alles netjes te sorteren. Ook vul ik mijn koffer voor ‘t ziekenhuis beetje bij beetje. Lees verder »
Vorige week hadden we een afspraak bij onze nieuwe kinesiste. We zijn veranderd van kinesiste omdat we de inhoud van de lessen niet zeer zinvol vonden bij de vorige (iedere les herhaling van hetzelfde, max. 10 à 15 minuutjes en Junior werd niet betrokken bij de ademhalingsoefeningen). De les bij onze nieuwe kinesiste was ronduit super! Ze legde alles heel goed uit, nam haar tijd hiervoor en vond het net heel belangrijk om Junior actief te laten participeren. Lees verder »
Het heeft een eindje geduurd, maar de foto’s van de babykamer staan eindelijk online.
Drie weken geleden verfden we een eerste witte laag op de muren van de toekomstige babykamer. Nu hebben we de grootste muur afgeplakt met een sjabloon van een zon. Daarna schilderden we de muur met een warm geel kleurtje. Een paar uurtjes later verwijderden we het plakband en karton en klaar was kees.
Het resultaat is een mooie opgaande zon in negatief. Hoe stralend mooi! Hopelijk zal korreltje dat ook leuk vinden!
Ook de meubeltjes in de babykamer staan er. Mijn zusje Liesje heeft me heel goed geholpen bij het opzetten ervan! Nog een paar laatste afwerkingen en korrel mag op het toneel verschijnen.

6 april was het weer zover: gynaecoloogbezoek! Altijd iets om naar uit te zien en hopen op een leuke echo.
Die dag was ik precies 31 weken zwanger. Junior was pas terug van zijn verrassingsweekend in Venetië met ‘De Mol’.
Met korreltje is alles tiptop in orde, ook het vruchtwater is perfect, .. en ons kleintje lag op dat moment al met zijn hoofdje naar beneden. Blij dat we zijn! Hopelijk draait het nu niet meer, zodat we sowieso kunnen uitgaan van een natuurlijke bevalling.
Volgens de gynaecoloog lag ons kleintje niet ideaal voor een 3D-foto. Ze zei ook dat de foto’s vanaf nu niet meer mooi zullen zijn, omdat het kindje al te groot is geworden. We kregen toch een foto mee.. net een trolletje als je ‘t mij vraagt. Maar blijkbaar zijn de foto’s van alle foetussen op dit moment in de zwangerschap gelijkaardig. Anders had ik mijn antwoord al klaar, hoor: “Goh, Junior, wat lijkt korrel toch sprekend op jou!” Haha..
Geschatte gewicht van ons kleintje: 1400 g
Jullie lezen het juist: vandaag ben ik al 30 weekjes zwanger. In theorie nog 10 weekjes en ons kleintje ziet het levenslicht. Voor mij lijkt het alsof ik nog maar net te weten gekomen ben dat we in blijde verwachting zijn.
Zaterdag kregen we een rondleiding op de babyafdeling van Molecule waar we in december onze geboortelijst legden. Na een boeiende rondleiding van zo’n twee uur beslisten we iets te gaan eten om daarna nog eens heel de toer zelfstandig te doen. Voor een aanvullende opinie vroeg ik mijn ma om mee te komen. Met al haar praktijkervaring leek me dat een goeie keuze..! Lees verder »
Afgelopen dinsdag was ik 28 weekjes ver en zette hiermee tevens het derde trimester van m’n zwangerschap in. Dat betekent dat de tijd dus ongelofelijk snel gaat en dat we binnen een 12-tal weekjes ons kleintje al mogen verwelkomen. Ook opvallend is dat sedert dinsdag de stampjes nóg eens zoveel harder aanvoelen. Ik heb voor de eerste keer de bewegingen in m’n buik gefilmd, zodat we wat visuele herinneringen hebben voor later. ‘t Is net een pretpark vanbinnen.
Vorige week vrijdag 12 maart is mijn broer Silas in het huwelijksbootje gestapt met zijn vrouwke Kelly. ‘t Was een mooie dag! Wel ferm vermoeiend voor me, vooral naar ‘t einde toe (had niet veel geslapen de nacht ervoor) en denk dat het voor ons korreltje ook hevig was. Toen we in ons bed lagen, begon ons kleintje zó hard te schoppen dat ik er het eerste moment even van schrok. Mijn buik ging helemaal op en neer. Junior en ik lagen nog zeker een half uur gefascineerd te kijken naar ons boeboeleke. Reeds interactie vanuit de buik.. zo een wonder! Lees verder »
Eigenlijk zeur ik een beetje.. ik was op deze foto eigenlijk nog nét geen 27 weekjes ver; ‘t was de avond er juist voor.
Die avond ondernam Junior een poging om het hartje te horen door zijn oor op m’n buik te leggen. Korreltje was al weer goed actief en merkte misschien dat de papa zo dichtbij was, want opeens was hij heel hard en snel na elkaar (voelde aan als een zenuwtrilling) aan het shotten. “Bèm bèm, ik zal papa eens een pak rammel geven.” Recht op zijn wang! Goed zo, korreltje.. haha!
En ja, voor de eerste keer heeft Junior rechtstreeks – dus zonder apparatuur van de gynaecoloog – het hartje gehoord. Gefascineerd dat hij was..
Vrijdag 5 maart hadden we opnieuw een afspraak bij de gynaecoloog. Zoals je op bovenstaande foto’s en filmpje kan zien, kregen we enkele 3D-beelden van ons kleintje. Dat bracht toch heel wat emotie bij mij teweeg toen ik daar zo op die stoel lag. We zagen heel duidelijk het mondje open en toe gaan, echt schattig om te zien. Lees verder »
Afgelopen woensdag heb ik een glucosetest laten doen in het laboratorium van het ziekenhuis. Ik moest in nuchtere toestand langskomen. Eerst werd er gekeken naar mijn suikergehalte door een vingerprikje en daarna werden er vier kleine luchtledige reageerbuisjes gevuld met m’n bloed. Dan moest ik een heel erg gesuikerd drankje drinken om binnen een uurtje opnieuw bloed te laten trekken.
Ondertussen heb ik me ingeschreven in de kraamkliniek. Ik zal al in het nieuw ziekenhuis van Kortrijk bevallen. Begin mei krijgen we daar een rondleiding. Bij de inschrijving ontving ik mijn zwangerschapspakket met heel wat folders, twee kortingsbonnen voor zwangerschapskledij, een staaltje crème voor de gevoelige babybilletjes, … . Lees verder »
Mijn buikje kan ik nu niet meer verstoppen, maar dat ben ik ook helemaal niet van plan, want ik ben er veel te trots op
Zie hier ons kleintje.. De gynaecoloog zei dat ons baby’tje in een enorm gekke positie lag, dat had ze eigenlijk nog niet veel meegemaakt. Korreltje lag met de ene voet helemaal aan z’n oortje (zie vf. 3′45”) en met de andere voet helemaal aan de andere kant. Zijn/haar armpje lag boven ‘t hoofdje, zodat een 3-D-echo helemaal uitgesloten was. Lees verder »
Deze echo wordt de 20-weken-echo genoemd, aangezien er een uitgebreider onderzoek wordt gedaan rond de helft van je zwangerschap. Ik was op dat moment net 22 weken zwanger. Bij deze medische echo gaat de gynaecoloog na of er eventueel afwijkingen zijn, in de mate dat men dit al kan zien natuurlijk.
Geschatte gewicht van ons kleintje: 440 g
De pretecho aan 18 weken zwangerschap. Korreltje lag helemaal in een bolletje gedraaid. Moesten we het geslacht willen weten, zou het waarschijnlijk toch een moeilijke opdracht geweest zijn, zei de gynaecoloog. Maar zoeken was dus niet nodig, want we houden het liever toch als verrassing voor onszelf. Benieuwd ben ik natuurlijk wel, maar wil het lekker spannend houden voor mezelf. Nog enkele maandjes en dan weten we het hoe dan ook!
Geschatte gewicht van ons kleintje: 230 g
De eerste keer dat we ons kleintje zo duidelijk op het scherm zagen; wat een overweldigend gevoel! Heb ferm op m’n lippen moeten bijten om maar niet in tranen uit te barsten.. maar ‘t is me gelukt!
Korreltje was goed aan het bewegen. Helaas hebben we er nog geen filmpje van, maar dat komt nog wel bij de volgende echo’s.
We hoorden ook het hartje voor het eerst. Dat doet toch iets met je, hoor.
Geschatte lengte van ons kleintje: 6,15 cm
De allereerste echografie aan 6 weken zwangerschap. Een vlekje van ca. 6 mm met daarin een hartje dat je al kan zien kloppen. Wat een wonder! Rond deze periode ontstond dan ook onze bijnaam ‘korrel(tje)’. Ik had nl. op het internet gelezen dat de baby rond deze periode net zo groot is als een rijstkorrel. En dat is natuurlijk blijven hangen..
Geschatte lengte van ons kleintje: 6 mm